"Reforma" Wielkiego Tygodnia 1951-56. Wielki Czwartek - cz. II

Skróty:
OHS 1956: Ordo Hebdomadae Sanctae Instauratus (Odnowiony porządek Wielkiego Tygodnia)
MR 1952: Missale Romanum (Mszał Rzymski) z 1952

 

3.
OHS 1956:
Obmycie stóp w środku Mszy.

MR 1952:
Ryt znany jako "Mandatum" lub "obmycie nóg", ma miejsce po Mszy Świętej. Poza sanktuarium, po obnażeniu ołtarza. Bez przerywania Mszy Świętej. Wierni nie mają pretekstu by przebywać w sanktuarium podczas nabożeństwa. Chronologiczna zgodność z Ewangelią.

Komentarz:
Apostoł Jan umiejscawia obmycie nóg po wieczerzy: "et cena facta" (J 13, 2). Podczas celebracji Mszy wierni wchodzą do sanktuarium. Co więcej, ściągają tam buty i skarpety! Obmycie stóp zostaje wplecione do... ofiarowania! "Przerywanie" mszy "innym rytem" jest nadużyciem. Rzeki atramentu zostały wylane by uzasadnić tą zmianę.

4.
OHS 1956:
Pominięcie Confiteor recytowane przez diakona przed komunią.

MR 1952:
Confiteor recytowany przed komunią.

Komentarz:
Zniesienie elementu wyrażającego bycie niegodnym przyjęcia Ciała i krwi Chrystusa. Nastąpił bliżej nieuzasadniony, ogromny wzrost godności człowieka? Czy też godność Boża uległa przedziwnemu pomniejszeniu?

5.
OHS 1956:
Podczas obnażania ołtarza usunięty zostaje również krzyż oraz świeczniki.

MR 1952:
Osłonięty krzyż pozostaje na ołtarzu otoczony świecznikami, w oczekiwaniu na odsłonięcie.

Komentarz:
Zdecydowano i usunięciu z ołtarza wszystkiego, nawet krzyża. Zreformowane rubryki nie wyjaśniają co zrobić z krzyżem. Ołtarz pozbawiony krzyża jest wymieniony w zreformowanych rubrykach Wielkiego Piątku. Jak widać bałaganienie w liturgii, będącej owocem setek lat, nie jest dobrym pomysłem. Jeżeli oczywiście chcemy zachować spójność.

Czyżby preludium do umieszczenia w sanktuarium pustego stołu?

"Reforma" Wielkiego Tygodnia 1951-56. Wielki Czwartek - cz. I

Skróty:
OHS 1956: Ordo Hebdomadae Sanctae Instauratus (Odnowiony porządek Wielkiego Tygodnia)
MR 1952: Missale Romanum (Mszał Rzymski) z 1952 

1.
OHS 1956:
Wprowadzenie stuły jako części stroju duchownego należącego do chóru.

MR 1952:
Księża i diakonii noszą zwyczajny stój chórowy, bez stuły. Stułę zakładają tylko podczas udzielania komunii świętej, zgodnie ze zwyczajem.

Komentarz:
Początek mitu koncelebrowania w Wielki Czwartek. Śmielsi członkowie komisji już teraz chcieli wprowadzić koncelebrę, ale napotkali opór ze strony m.in. kardynała Cicognaniego

Ks. Braga: "Odnośnie "uczestnictwa" księży, sakramentalna koncelebra wydawała się być jeszcze nie osiągalna (sposób myślenia, również pewnych członków komisji, jeszcze nie był na to przygotowany)."

Jest to jednoznaczny dowód na to, że koncelebra podczas liturgii Wielkiego Czwartku nie była czymś tradycyjnym. Była czymś nowym.

Toteż zadbano o to, by księża zaczęli nosić stułę również na początku mszy, nie tylko podczas komunii.

2.
OHS 1956:
Wprowadzono praktykę udzielania podczas komunii tylko tych hostii, które zostały konsekrowane tego dnia.

MR 1952:
Brak śladu nowo wprowadzonej praktyki.

Komentarz:
Niezrozumiała praktyka. Coś nie tak z hostiami konsekrowanymi wcześniej?

Czy też może chodziło o podważenie praktyki wyrażającej wspólnotę Kościoła  poprzez czas i przestrzeń? Czyżby Chrystus miał być obecny tylko w dniu konsekracji?