Uczelnia Św. Tomasza z Akwinu

Stanisław Dziwisz / fot. fakty.interia.pl

Szkoła pod patronatem FSSPX, znajdująca się w Australii.

"Jaka jest filozofia Uczelni Św. Tomasza z Akwinu? Jej filozofia mogłaby zostać zilustrowana poprzez przykład wielkiego Anglika, którym był św. Tomasz More".

Dla przypomnienia - skazany za śmierć, za niezłożenie przysięgi supremacji, wedle której król stanowi głowę Kościoła.

"Programy nauczania na Uczelni Św. Tomasza z Akwinu, wspierają i promują zasady oraz praktykowanie Australijskiej demokracji, w tym zobowiązanie do:

(...)

• Wolności religii
  
• Wolności słowa i stowarzyszania się
  
• Wartości otwartości i tolerancji."

za: http://www.stac.vic.edu.au

Ks. Karol Stehlin kłamie i manipuluje?

"Drugą stroną, nie mniej niebezpieczną, są sedewakantyści, którzy nie mając zbyt wielu wiernych, starają się ich pozyskać wśród katolików związanych z Bractwem Św. Piusa X. Przyjmują oni zresztą bardzo podobną strategię, przekłamując, wyrywając z kontekstu wypowiedzi bp. Fellaya i starając się ukazać go jako zdrajcę katolickiej Tradycji. Atak ten ma na celu zdestabilizowanie Bractwa i dlatego nie można bagatelizować jego znaczenia."

news.fsspx.pl

1. "Nie mają zbyt wielu wiernych" - otóż są na tym świecie miejsca, że to FSSPX "ma mniej wiernych". Dotąd myśleliśmy, że wiernym trzeba być Bogu i Kościołowi, nie jakiemuś bractwu, takiemu czy owemu. W porównaniu do np. Islamu, FSSPX również nie ma zbyt wielu wiernych. Atanazy również nie "miał" zbyt wielu wiernych.

2. Akurat osoby współpracujące z nami dla zbawienia dusz i Chwały Bożej, nie są związane z FSSPX. Lepiej - na msze przychodzą osoby, które nawet nie słyszały o FSSPX.

Parafrazując w stylu FIKCYJNEGO komunikatu jakiejś gazety: "FSSPX, które ma niewielu wiernych, stara się pozyskać nowych, wśród katolików uczęszczających na prawdziwą mszę papieża Benedykta XVI lub wiernych związanych z Ecclesia Dei".

3. Wypowiedzi biskupa Fellaya. Raczej nie zajmują nas zanadto. Właściwie niemal ich nie zamieszczamy. Mamy ważniejsze sprawy na głowie, choćby zbawienie dusz.

4. Z opisu ks. Karola można wnioskować, że osoby redagujące blogi takie, jak na przykład "Z Niepokalaną" lub "Pelagius Asturiensis" są sedewakantystami. Z tego co nam wiadomo - nie są.

5. Ks. Stehlin pisze: "To właśnie wówczas stało się dla mnie jasne, że bp Fellay nie jest marzycielem, że nie daje się zwieść rzymskim uśmiechom — co niektórzy mu zarzucają". A co na to biskup Fellay? Czy nie powiedział, że został oszukany? Tak więc biskup Fellay dał się zwieść, a ks. Karol był w błędzie, czy też biskup Fellay nie dał się zwieść, ks. Karol miał rację, i w konsekwencji... biskup Fellay kłamał?

6. Ktoś powie, że w czerwcu 2012 roku ten blog nie istniał, więc wypowiedź nie tyczy się nas. Skądże więc przyszedł ten atak? Gdzie miał miejsce? Jeżeli nie w Polsce, to czy można tak generalizować? Na jakiej podstawie zostały sformułowane takie opinie i zdania?

7. Analizę zasadności negocjowania statusu prawnego FSSPX w Kościele oraz pomysł na bycie "światową diecezją", niezależną od episkopatów, jak również inne kwestie,  jak choćby to, czemu biskup Alfons, opisany jako nie mający kontaktu że światem zewnętrznym, znający tylko środowisko FSSPX, zostaje przełożonym delegacji  mającej tak odpowiedzialne zadanie oraz czy nie wyobrażanie sobie by jakiś przełożony zdradził wiarę i podpisał tekst o wolności religijnej dotyczy również dobrego arcybiskupa, pozostawiamy osobom poświęcającym FSSPX więcej uwagi niż my.

Od siebie dodamy tylko, że św. Atanazy, na którego niektórzy lubią się powoływać, raczej nie prowadził rozmów doktrynalnych z heretykami. Ciężko wyobrazić sobie Arcybiskupa chcącego być poza, a właściwie ponad jurysdykcją biskupów diecezjalnych. Czy wszak Kościół nie jest instytucją hierarchiczną? Czy sam Arcybiskup nie założył FSSPX za zgodą biskupa miejsca? Czy nie miało to być dowodem na Boże poparcie dla powstania FSSPX? Skoro, jak mówią różni członkowie FSSPX, sytuacja się nie zmieniła, to czemu stosują inne podejście niż Arcybiskup? Równie ciężko wyobrazić sobie pierwszych chrześcijan dialogujących i rozmawiających o statusie niezależnym od kapłanów Jowisza i Marsa. Czym właściwie różnią się rozmowy doktrynalne moderny z heretykami, od tych moderny z FSSPX? Czy w założeniach biskupi FSSPX mieli mieć status biskupów choćby pomocniczych? Z tego co wiemy - nie. Na jakiej więc podstawie, tworzy się niejako "super biskupa", niezależnego od hierarchii, mogącego działać na całym świecie; co więcej, mogącego osądzać papieża i decydować co w jego nauczaniu jest właściwe, a co nie? Gdy Boża Opatrzność zdecyduje o zakończeniu obecnego kryzysu, czy wtedy "super biskup" lub "super leader" również będzie osądzał kiedy papież naucza dobrze, a kiedy źle? Nadal będzie "poza i ponad" hierarchią? Czy też dobrowolnie odda swoje przywileje? Kto tak naprawdę osądza papieża?

Zakończmy zdaniem ks. Karola. Jakże słusznym i aktualnym:

"...żebyśmy nie zostali zmuszeni do przemilczeń, do sygnowania swoim podpisem nieprawdy, bo to byłaby zdrada."

Fellay oszustem? Ostateczny dowód?

No uwierzcie mi...

Podczas gdy Menzingen tłumaczy, że nie ma czegoś takiego jak „soborowy Kościół” (w artykule Czy można mówić o Kościele soborowym?) i w ten sposób urabia myślenie wiernych na całym świecie, światło dzienne ujrzała wreszcie tak długo i pilnie ukrywana tajna, ale przecież „katolicka”, deklaracja doktrynalna bp Fellaya do władz soborowego Kościoła (tak, my akurat w tym jesteśmy synowsko oddani Pawłowi VI i wierzymy, że coś takiego, jak „soborowy Kościół” istnieje. Ba, ma ponadto swoje dogmaty i swoją praxis.). Cóż tak tajnego, by nie mogła być ujawniona, mogła zawierać niewątpliwie katolicka deklaracja (przecież bp Fellay jest tradycyjnym katolickim biskupem)? Otóż, nareszcie można przeczytać i przekonać się samemu. 

pelagiusasturiensis.wordpress.com/2013/03/09/soborowa-deklaracja-doktrynalna-niesoborowego-jeszcze-bp-fellaya/

Biskup Blasius Sigibald Kurz

Osoba biskupa Kurza oraz jego życie zostało przez wielu przeoczone lub przemilczane.

Gdy spojrzy się na tych, którzy mieliby być sukcesorami apostołów, na tych którzy są uważani za "dobrych biskupów" i porówna się ich do biskupa Kurza... Dziś dobrym jest ten, który nie ma dzieci oraz nie jest zamieszany w skandale. Za konserwatywnych są uznani ci, którzy, cóż... umieją się poprawnie przeżegnać?

Życie biskupa Kurza, który się sprzeciwił soborowej destrukcji. Biskupa, który przystąpił do działania przed Thuc'em i Lefebvrem.

 biskup Kurz z księdzem De Pauw

Blasius Sigibald Kurz przychodzi na świat w święto św. Błażeja, 3 lutego 1894 roku w Sontheim, Niemcy. W 1914 wstępuje do zakonu franciszkańskiego. Zostaje wyświęcony na kapłana 21 grudnia 1919 roku w Nuerenberg, Niemcy. Sakramentu kapłaństwa udziela znany wróg nazistów - kardynał Von Faulhaber. Jako franciszkański misjonarz udaje się do Chin. Tam okazuje się być wzorowym księdzem. Jego praca staje się znana w Rzymie.

29 października 1939 roku, w święto Chrystusa Króla, w Bazylice świętego Piotra zostaje konsekrowany na biskupa przez Piusa XII. W linii ma trzech kolejnych papieży począwszy od św. Piusa X. Otrzymuje tytuł biskupa tytularnego Terenuti. Z Chin zostaje przeniesiony do Kokstadu w Południowej Afryce. Zostaje tam posłany w roli osoby rozwiązującej problemy. Za taką też jest uważany przez Rzym.

Gdy wybucha Druga Wojna Światowa, protestanckie władze skazują go na areszt domowy. Zakazują również sprawowania funkcji duchowych.

Dzięki interwencji księdza Adhemara, młodego belgijskiego porucznika służącego w British Africa Corps, biskup Kurz odzyskuje wolność.

Osiem lat później, Pius XII prosi biskupa o wykonanie kolejnego delikatnego i niebezpiecznego zadania. Ma wrócić do coraz bardziej wpadających w objęcia komunizmu Chin. Pomimo zagrożenia, biskup akceptuje wolę Piusa XII. 21 maja 1948 roku zostaje mianowany apostolskim prefektem i powraca do Youngchow.

.

W 1949 komuniści przejmują Chiny. Mimo, że oznacza to pewne uwięzienie i śmierć, biskup Kurz chce pozostać ze swoją owczarnią. Pius XII nakazuje mu wrócić do Rzymu, co biskup czyni. Po kilku miesiącach, w 1949 roku na zaproszenie kardynała Spellmana płynie do Nowego Yorku. W Stanach Zjednoczonych spotyka ks. De Pauw.

22 maja 1966 roku biskup Kurz stwierdza m.in.:

"Powtarzam dziś również, to co ostatnio publicznie stwierdziłem 17 stycznia: Jakikolwiek atak na księdza De Pauw, z jakiegokolwiek źródła oraz od jakiejkolwiek osoby ten atak mógł być zapoczątkowany, uważam za atak na moją osobistą integralność jako na biskupa Kościoła Katolickiego."

"...w pełni zdając sobie sprawę z mojej odpowiedzialności jako biskup Jednego, Świętego, Katolickiego oraz Apostolskiego Kościoła... polecam Tradycjonalistyczny Katolicki Ruch wszystkim Katolikom chcącym bronić naszego Kościoła.

Potwierdza również swoją pozycję biskupa moderatora Tradycjonalistycznego Katolickiego Ruchu (CTM).

10 sierpnia 1968 roku, uroczyście poświęca siedzibę CTM - kaplicę Ave Maria w Westbury, N.Y.

Poniżej prezentujemy zdjęcie biskupa z rodziną Leonard Britting-John Cuneo. Biskup nalegał na zrobienie tego zdjęcia, argumentując (również publicznie), że jest to Amerykańska rodzina ks. De Pauw, bez której nigdy nie powstałaby kaplica Ave Maria.        

                     
21 września wyświęca na kapłana Günther'a Storck'a - późniejszego współpracownika Arcybiskupa Lefebvre, a następnie pierwszego biskupa konsekrowanego przez Guerard'a des Lauriers

Blasius Kurz odchodzi z tego świata 13 grudnia 1973 roku w Waldsassen. Pochowany na cmentarzu w Norymberdze.

Historia kaplicy Naszej Pani Fatimskiej, Richmond

Ostatnie bierzmowanie Arcybiskupa Lefebvre na terenie Stanów Zjednoczomych

Wiosną 1977 roku, grupa katolików z Richmond, Virginia, niezadowolona z wielu, dokonywanych wewnątrz Kościoła zmian, dowiaduje się o istnieniu organizacji zwanej "Orthodox Roman Catholic Movement" - Ruch Prawowiernych Rzymskich Katolików.- pracującej nad zachowaniem Wiary Katolickiej. Kontaktują się z założycielem ORCM - księdzem Fentonem. Pierwszą Mszę Świętą odprawia 1 Maja 1977 roku w Airport Holiday Inn. Obecnych jest 350 osób.

W niedzielę, 15 maja 1977 roku założona zostaje Tradycyjna parafia. 5 czerwca tegoż roku wytyczone zostają pierwsze cele: znalezienie stałej lokalizacji do ofiarowania Mszy Świętej oraz wspólnego odmawiania Różańca, nauka katechizmu, szkolenie ministrantów oraz ustabilizowanie zaplecza finansowego.

Pierwsze Msze odprawiane są w różnych hotelach lub motelach. Jedną z lokalizacji jest Jefferson Hotel. Wśród celebransów z ORCM są: Robert McKenna, Józef Gorecki, Wiktor Mróz, Daniel Jones, Roy Randolph i George Musey.

19 sierpnia 1979 roku, 27 parafian zostaje bierzmowanych w Long Island, Nowy York. Bierzmowania udziela Arcybiskup Marcel Lefebvre. Parafia po raz pierwszy korzysta z posługi Bractwa św. Piusa X.

W 1980 roku Jefferson Hotel ma zostać poddany renowacji. 24 wrześnie 1980 roku podpisana zostaje umowa zakupu kościoła, który właśnie został wystawiony na sprzedaż. 26 października 1980 roku zostaje odmówiony pierwszy różaniec. Kaplica zostaje poświęcona 16 listopada 1980 roku.

Ojciec Mróz przyjeżdża do Richmond regularnie. Msze Święte odprawiane są w sobotę wieczorem oraz niedzielę rano. Jeżeli w danym tygodniu Msza nie była sprawowana, wspólnie odmawiano różaniec.

W roku 1982 ojciec Mróz nie jest w stanie obsługiwać kaplicy.

26 kwietnia 1986 roku, czworo dzieci z parafii otrzymują bierzmowanie w Virginia Beach. Arcybiskup Marcel Lefebvre po raz ostatni bierzmuje na terenie Stanów Zjednoczonych.

W czerwcu 1988 roku pojawia się ks. Joseph Terry Marks. Zostaje pierwszym stałym rezydentem. Ma 39 lat. W 1983 roku wyświecony na kapłana (albo i nie). Rok później opuszcza okupantów Kościoła. Zostaje wyświęcony sub-conditione. Przez Arcybiskupa Lefebvre. Posługuje w Seminarium św. Tomasz z Akwinu w Ridgefield, kaplicy Królowej Aniołów w Dickinson (Texas) oraz przeoracie św. Piusa X w Shawinigan-Sud (Quebec, Kanada).

We wrześniu 1990 zostaje wprowadzona druga niedzielna Msza Święta.

9 czerwca 1991 roku biskup Williamson odwiedza kaplicę po raz pierwszy. Udziela Sakramentu Bierzmowania.

Kaplicę odwiedzają księża: Carl Pulvermacher, Ramon Angles (Rektor i dziekan St. Mary's Academy - największej tradycyjnej szkoły w USA), Peter John Katzeroff, Blute (misjonarz z Indii), Karl Stehlin, Hunter, John Quinn oraz Ronald Ringrose.

Biskup Tissier w kaplicy

Kaplica się rozrasta. Również fizycznie. 26 września 1999 roku biskup Williamson dokonuje poświęcenia.

Ks. Marks umiera 30 stycznia 2003 roku. 3 lutego 2003 biskup Williamson odprawia uroczystą Mszę Requiem.

Nowy zarząd zostaje wybrany w listopadzie 2000 roku. Jednym z celów nowego zarządu jest zaktualizowanie i zmodernizowanie kaplicowych Konstytucji. W 2002 komitet opracowuje nowe konstytucje. Pomaga FSSPX oraz dwóch prawników. Nowy projekt zostaje przestawiony w maju 2003 i zaakceptowany.

20 stycznia 2013 roku członkowie wspólnoty głosują w sprawie przekazania nieruchomości Bractwu św. Piusa X.  53 osoby głosują za, 6 jest przeciwko. Kaplica ma odtąd należeć do FSSPX.

Williamson: wszyscy jesteśmy liberałami?

...wszyscy jesteśmy tak przesiąknięci liberalizmem, że niewielu z nas zdaje sobie sprawę z tego jak liberalni jesteśmy. 

 ...autorytety FSSPX... obiektywnie nieustannie usiłują oddać antyrewolucyjne dzieło Arcybiskupa Lefebvre pod kontrolę Kościelnych oficjeli, mających na celu zaprowadzenie triumfu liberalnej Rewolucji raz na zawsze. Mówią, że musimy znów dołączyć do widzianego Kościoła, ponieważ to jest Kościół Katolicki. Ale "kościół" Anglikański nadal jest widzialny, w całej Anglii. Czy to czyni go Katolickim? 

Obecni przywódcy FSSPX nie mogą być nieświadomi tego, jak zakłócają i tłumią słowa Arcybiskupa po to, by uczynić go pasującym do ich wizji Kościoła. 

Smutną prawdą jest to, że ci liberałowie nigdy prawdziwie nie zrozumieli, o co chodziło Arcybiskupowi.

de Mallerais: Kościół i Świat. Królowanie Chrystusa - cz. I

biskup Tissier de Mallerais, 1995

Panowanie Chrystusa Króla - cóż to jest? Byśmy mogli tego bronić, musimy pierw wiedzieć co to jest. Dostępnych jest kilka doskonałych książek. Wymieńmy kilka. Dwie zostały opublikowane przez Instauratio Press. Pierwsza to "Chrystus, Król Narodów", która wyszczególnia prawa Naszego Pana Jezusa Chrystusa w przystępnym formacie "pytań i odpowiedzi". Zawiera również encyklikę Quas Primas. Druga to "Nasz Apostolski Mandat", encyklika św. Piusa X, która przedstawia mało znane nauczanie Kościoła w stosunku do demokracji. Czytelnicy na pewno uznają ją za zadziwiającą. Trzecia książka, interesująca i prowokująca w każdym paragrafie, to "Panowanie Chrystusa Króla" autorstwa Michaela Daviesa, opublikowana przez TAN. Wszystkie pozycje dostępne w Saint Benedict Book Centre oraz tradycyjnych księgarniach.

Jeżeli nie pokochamy społecznego panowania Chrystusa, zostaniemy objęci społecznym panowaniem szatana.

Jesteśmy przekonani, że odrzucenie przez narody Społecznego Panowania Naszego Pana Jezusa Chrystusa jest przyczyną ich ruiny lub też najpoważniejszych nieporządków oraz nierozwikłanych problemów natury moralnej, politycznej, społecznej oraz ekonomicznej. Problemów, których nikt dziś nie potrafi opanować.

Jesteśmy świadomi faktu, że triumfalna rewolucja ustanawia nowy porządek świata na ruinach odstępczych narodów. Jesteśmy świadomi faktu, że ten nowy porządek jest na wskroś antychrześcijański. Obserwujemy współpracę kościoła soborowego w tym dziele, poprzez zastępowanie religii człowieka uczynionego przez Boga, kultem człowieka czyniącego się Bogiem.

Wszyscy powinni być zdecydowani, tak bardzo jak to jest w nas, by walczyć z tym satanistycznym planem. Planem, który Bóg może rozproszyć oddechem Swych ust.

Synowie Katolickiego Kościoła, przylgnąwszy do wolnego od błędu głosu Oblubienicy Chrystusa, proklamujemy absolutne Królowanie Naszego Pana Jezusa Chrystusa nad ludzkimi sprawami, nad społeczeństwami i nad narodami.

Rostand: FSSPX-SO podobni do "Dziewięciu"?

ks. Rostand / zdj. laportelatine.org

...Nazywają siebie "Ruchem Oporu" oraz twierdzą, że są lojalni oraz wierni "prawdziwej misjii" Arcybiskupa Lefebvre...

Jak wskazał ks. Rostand (Przełożony Dystryktu USA) w niedawnym wywiadzie dla Angelus Press, ten model jest podobny do tego z marca 1983, gdy Arcybiskup Lefebvre usunął "Dziewięciu' Amerykańskich księży....

...miłosierna odpowiedź Pana Beama jest bezpośrednia i wnikliwa. Dziękujemy za pozwolenie na jej opublikowanie.

....

Odpowiedź (na zaproszenie do udziału w konferencji biskupa Williamsona)

Nie wezmę udziału, gdyż pole bitwy narysowane przez J.E. Biskupa Williamsona oraz biorących udział księży obecnie nie istnieje, dlatego ich krzyk bojowy oraz ofiarowanie siebie samych jako jedynej alternatywy jest tylko częścią stworzonego kryzysu.

Bractwo obecnie nie naucza herezji, nasze kazania (powiedziane przez osobę świecką! - semperfidelisetparatus) nie przekształciły się w jakiś rodzaj małżeństwa z Novus Ordo (FSSPX żeni się z NO, a Ratzinger i Wojtyła wchodzą w bękarcie związki? - semperfidelisetparatus)...

... tak więc J.E.... oraz biorący udział księża muszą to stworzyć, poprzez stworzenie powodu... fikcyjnego bądź prawdziwego.

...ktoś obleczony w nieposłuszeństwo oraz przekręcanie w jakiś sposób na pewno kompromituje te łaski. 

(I kto to mówi? Czy wszak FSSPX-SO również nie uznaje biskupa Fellaya za Przełożonego Generalnego FSSPX? Przecież tylko mu się opiera w tym, co uznają za sprzeczne z ich sumieniem - semperfidelisetparatus) 

Wielką tragedią jest widzieć jak J.E. oraz uczęszczający księża redukują swoje powołanie z apostolatu do zarabiania na życie.

...to zamieszanie jest pielęgnowane przez nich samych... jak inaczej mogli by zarobić na codzienny chleb z masłem, jeżeli nie poprzez "pozyskanie" dusz oraz kolekt.

Codziennie modlę się do Arcybiskupa Lefebvre za wszystkich członków oraz za byłych członków Bractwa.

fragmenty za: http://www.sspx.org/

Księża Scott i Oppenheimer zgodni

Niech komputery będą waszymi tabernakulami? / zdj. sspx.ca

21 Marca 1992, The Buffalo News

Dysydencka grupa katolików: wsparcie wzrasta o 10 do 20% rocznie. Schizma wynikła z odrzucenia reform wprowadzonych przez Drugi Sobór Watykański.

Gdy grupa tradycjonalistycznych Katolików, niechcących zaakceptować reform Watykańskiego II, zerwała z Rzymem w 1988, papież Jan Paweł II usankcjonował powołanie nowego zgromadzenia księży.

Ich zadaniem jest sprowadzenie dysydentów z powrotem do Kościoła oraz uchowanie pozostałych od odejścia.

Pierwszy Amerykanin wyświęcony na członka nowego zgromadzenia oraz przełożony oderwanej grupy na Stany Zjednoczone w tym tygodniu byli zgodni co do tego, że dysydenci przyciągają nowych sympatyków.

"Schizma ciągle rośnie, ponieważ sakramenty takie jak te udzielane w 1962, w wielu miejscach nie są łatwo dostępne (dla osób chcących z nich skorzystać) - powiedział ks. Daniel Oppenheimer, który w czerwcu został wyświęcony w nowym zgromadzeniu - Bractwie Świętego Piotra.

W międzyczasie ksiądz Peter Scott, przełożony na Stany Zjednoczone ekskomunikowanego zgromadzenia księży, Bractwa św. Piusa X, powiedział, że kościół w Południowym Buffalo, jest obecnie w momencie wzrostu "na poziomie 10 do 20 procent rocznie".

Schizma zaczęła się rozwijać natychmiast po Drugim Soborze Watykańskim, 1962 - 1965, gdy Szwajcarski Arcybiskup Marcel Lefebvre odmówił zaakceptowanie jego reform. Sprzeciwił się używaniu podczas Mszy języka świeckiego, zamiast tradycyjnej łaciny oraz dialogu z innymi religiami. Zerwanie, pierwsza schizma w Kościele Katolickim od ponad 100 lat, formalnie miała miejsce w 1988, gdy papież Jan Paweł ekskomunikował Lefebvre za konsekrację czterech biskupów wbrew rozkazowi Watykanu.

Ksiądz Oppenheimer, kiedyś członek grupy Lefebvra, twierdzi, że strumień konserwatywnych Katolików opuszczających Kościół mógłby zostać zatrzymany, gdyby tylko stare ryty, które tak bardzo kochają, wliczając Mszę Trydencką, były dla nich łatwiej dostępne. Nie są one powszechnie dostępie - powiedział - ponieważ lokalni biskupi niechętnie korzystają ze specjalnego papieskiego pozwolenia, aktualnego od 1984, na ich udostępnienie.

Tak wiec ruch św. Piusa X rośnie, powiedział ks. Scott, gdyż "ludzie mają sens świętości (w starych rytach) oraz potrzebę tradycyjnego Katolickiego nauczania, a także poczucie bycia porzuconymi przez ich biskupów."

W Stanach Zjednoczonych, każdej niedzieli, 20 000 osób uczęszcza na Msze ofiarowane przez księży Św. Piusa X, powiedział ksiądz Scott ze swojej siedziby w Kansas City, Mo.

Trzydziestu pięciu z tych księży obsługuje 101 kościołów oraz kaplic na terenie US, wliczając Kaplicę Naszej Pani Różańcowej przy 231 McKinley Parkway.

Lokalna kongregacja, prowadzona przez o. Wiktora Mroza, emerytowanego franciszkanina, liczy 240 członków, którzy twierdzą, że to raczej Kościół Katolickich ich opuścił niż vice versa.

"Nie jesteśmy w schizmie. Uznajemy się za będących pod papieżem. Zawsze modlimy się za biskupa Head'a oraz papieża. Akceptujemy całą doktrynę Kościoła" powiedziała Clara Young z Amherst, uczęszczająca do Kaplicy Naszej Pani Różańcowej.

"Uznajemy, że Kościół zboczył z kursu. Czekamy aż na niego powróci" powiedziała.

Ksiądz Scott powiedział, że na całym świecie, w 23 krajach ludzie uczęszczają na Niedzielną Mszę oferowaną przez 285 księży św. Piusa X.

Bractwo św. Piotra, zgromadzenie księdza Oppenjeimer'a, zostało założone mniej niż cztery lata temu. Jak dotąd ma 35 księży i około 100 seminarzystów.

Ksiądz Oppenheimer, 40, dorastał na Północnym-wschodzie. Przed ekskomunikowaniem biskupa, przez pięć lat studiował w seminarium Lefebvra w Econe, Szwajcaria. Przyciągnęło go zwłaszcza uporządkowanie starych dróg, zwłaszcza ich lojalność do tradycyjnych dogmatów, łacińskiej Mszy, hymnów oraz chorału Gregoriańskiego.

Opuścił seminarium w 1987 (nim Lefebvre został ekskomunikowany), ponieważ nie zgadzał się w wewnętrzną polityką zgromadzenia. Twa lata później dołączył do Bractwa św. Piotra, założonego po ekskomunikach, przez grupę księży oraz seminarzystów, którzy zerwali z Lefebvre'm.

Tym co różni Bractwo od innych religijnych zgromadzeń, jest to, że jego członkowie są uprawnieni do celebrowania liturgii po łacinie oraz używania kościelnych rytów, które były powszechne w 1962, przed Watykańskim II.

"Poprzez ustanowienie wspólnoty mającej apostolską aprobatę na używanie tych rytów, nie ma powodu, by ludzie szukali tych rytów poza Kościołem" powiedział ksiądz Oppenheimer, opisując zgromadzenie religijne jako "odpowiedź na kryzys jaki oni (Bractwo św. Piusa X) spowodowali".

Williamson: ukryte rozmowy Rzym - FSSPX?

...jak Arcybiskup śmiał zaadresować to do wszystkich księży FSSPX, bez uprzedniego porozumienia z HQ FSSPX! Tutaj mamy wskazówkę, jedną z wielu, na istnienie kontaktów między Rzymem a FSSPX. Kontaktów, schowanych przed publicznym widokiem.

Biskup Williamson do księży FSSPX

Drodzy księża FSSPX, jeżeli nie chcecie zostać żywcem pożarci przez Nowy Porządek Rzymu, uprzejmie sugeruję wam reagować. Dajcie znać swoim Przełożonym, tak dyskretnie jak chcecie, ale w jasny sposób, że nie chcecie mieć nic a nic wspólnego z Soborowym Rzymem, dopóki wyraźnie nie porzuci on Soboru.

Nowy krzyż: FSSPX naśladuje Montiniego?

ks. Gouchie / zdj: newseminaryproject.org

1) Zwykle Krucyfiks jest zawieszony znacznie wyżej niż na wysokości wzroku.
2) Ciało nie jest przedstawione w ogólnie przyjęty sposób.
3) Brak korony cierniowej.

4) Korona królewska.

5) Królewska szata? Ornat?
6) Brak napisu INRI.

Chętnie zapoznamy się z wyjaśnieniami lub analogicznymi wizerunkami z przeszłości.

Porozumienie Moderna - FSSPX jeszcze za Ratzingera?

Wieść niesie, że Muller miałby na początku stycznia wysyłać do bpa Fellaya list, podpisany również przez de Noia, ze zmienioną preambułą.

Poniekąd, jeżeli dokument nie zostanie zaakceptowany do 22 lutego, preambuła zostanie rozesłana do księży FSSPX.

Przekonamy się.

Wkrótce.

Sługa Boży oraz uczeń Romano Amerio o Vaticanum II i FSSPX

Divo Barsotti

Ks. Divo Barsotti (1914-2006). Sługa Boży. Błyskotliwy i poważany mistyk oraz kierownik duchowy. W 1971 roku głosi rekolekcje dla papieża i Rzymskiej kurii.

„W odniesieniu do Soboru jestem zakłopotany: mnóstwo dokumentów, ich długość, często ich język – to mnie przeraża.” 

„Ale przede wszystkim jestem oburzony zachowaniem teologów.”

„Sobór jest najwyższym wyrazem Magisterium i jest uzasadniony tylko najwyższą koniecznością. Czy straszna powaga obecnej sytuacji w Kościele nie wyrasta dokładnie z głupoty polegającej na usiłowaniu prowokowania oraz kuszenie Pana? Czy, być może, istniało pragnienie, by ograniczyć Boga, gdy nie było tej najwyższej konieczności? Czy tak to jest? W celu usprawiedliwienia Soboru, który miał wszystko odnowić, należało potwierdzić, że wszystko szło źle. To coś jest stale czynione, jeżeli nie przez episkopat, to przez teologów.”

„Nic nie wydaje mi się bardziej ciężkie, przeciwne świętości Boga, niż założenie duchownych, którzy wierzą, z pychą, która jest czysto diaboliczna, że mogą manipulować prawdą. Duchowni, którzy przypuszczają, że odnowią Kościół oraz uratują świat, bez odnawiania ich samych. W całej historii Kościoła nic nie jest porównywalne do ostatniego Soboru, na którym Katolicki episkopat wierzył, że może wszystko odnowić, słuchając jedynie własnej pychy, bez wysiłku świętości, w tak otwartej opozycji wobec prawa Ewangelii, że wymaga od nas wierzenia w to, że człowieczeństwo Chrystusa było instrumentem wszechmocy miłości, która zbawia, w jego śmierci.”

1. Słowa pochodzą od osoby wykształconej teologicznie. Osoby cieszącej się opinią świętości.

2. Krytyka nie dotyczy wypaczeń, które nastąpiły po V2. Dotyczy samego Soboru. 

Enrico Maria Radaelli

Profesor Enrico Maria Radaelli - filozof, teolog, ukochany uczeń jednego z największych katolickich myślicieli – Romano Amerio (1905-1997).

W opinii Radaelliego obecny kryzys Kościoła nie jest rezultatem błędnego zastosowania Soboru, ale grzechu pierworodnego popełnionego przez sam Sobór. Grzechem tym miałoby być porzucenie dogmatycznego języka. 

Wg profesora Enrico, istnieją dwa Kościoły. Jeden do, którego należą tzw. „tradycjonaliści”. Katolicki z doktryny i rytu, zgodny z dogmatami. Ten sam Kościół, dokładnie z powodu Swojej wierności dogmatowi, odrzuca Watykański II jako zgromadzenie, charakteryzujące się całkowitym zerwaniem z Tradycją.

Do drugiego „Kościoła” mieliby należeć wszyscy inni. Prawie wszyscy obecni biskupi, księża, wierni. Obecny papież. Jest to Kościół, który zrzekł się dogmatycznego języka. We wszystkim jest córką Watykańskiego II, głosząc to – nawet z najwyższego tronu, ale bez żadnego dowodu – w pełnej ciągłości z Kościołem przedsoborowym, aczkolwiek w obrębie ustalania pewnych reform.”

„To nie model Kościoła posłuszny dogmatowi musi się raz jeszcze poddać papieżowi. To raczej model posłuszny papieżowi musi raz jeszcze poddać się dogmatowi.”

„To nie Econe musi poddać się Rzymowi. To Rzym musi poddać się Niebu: każda trudność pomiędzy Econe i Rzymem zostanie rozwiązana tylko po powrocie Kościoła do właściwego mu, dogmatycznego języka.”

Radaelli wymienia błędy, nazywając je „prawdziwymi i właściwymi herezjami”:

„Eklezjologia, kolegialność, pojedyncze źródło Objawienia, ekumenizm, synkretyzm, irenizm (zwłaszcza wobec Protestantyzmu, Islamizmu oraz Judaizmu), modyfikacja ‘doktryny zastąpienia Synagogi Kościołem’ w ‘doktrynę dwóch równoległych dróg zbawienia’, antropocentryzm, zanik rzeczy ostatecznych (limbusa i piekła), właściwej teodycei (prowadzącej do ateizmu jako ‘ucieczka od złego Ojca’), znaczenia grzechu i łaski, liturgiczna de-dogmatyzacja, anikonologia, przewrót w wolności religijnej, w dodatku do ‘dyslokacji boskiej Monotriady’ poprzez, którą wolność detronizuje prawdę.”

Na podstawie: Enrico Maria Radaelli, "Il domani - terribile o radioso? - del dogma", http://chiesa.espresso.repubblica.ita

Ryszard Williamson o swoim procesie sądowym

...to co jest znane jako "Holocaust" służy jako świecka religia Nowego Porządku Świata (Auschwitz zastępuje Kalwarię, komory gazowe zastępują Krzyż Naszego Pana, a Sześć Milionów odgrywa rolę Odkupiciela)...

..."Prawda jest potężna i zwycięży"...

...Więc jakakolwiek nacja, religia lub Porządek Świata spoczywający na nieprawdach jest kruchy i ostatecznie się rozpadnie. Prawda leży w dopasowaniu mojego umysłu do rzeczywistości, nie w pragnieniu ogólnego szacunku i uznania, nie w wypełnianiu potrzeb religii lub żądań jakiegokolwiek bezbożnego Porządku Świata. Historyczna prawda przychodzi poprzez dowód, najbardziej rzetelny rodzaj, jakim jest materialny relikt przeszłości, ponieważ one są z reguły dość niezależne od ludzkich emocji...

...Stawka jest znacznie większa niż tylko pieniądze...

...odwołałem się ponownie.

Ryszard Williamson, Komentarze Eleison nr 291

Wizyta w Quito

Mariana de Jesús de Paredes y Flores

Miejsce objawienia

Ruch rośnie w siłę

W Quito opublikowana została deklaracja Ut Fidelis Inveniamur.

Podpisali:

Obecni w Brazyli:
Dom Tomas de Aquino, OSB (Brazil)
Dom Jahir Britto, FBVM (Brazil)
Ks. Ernesto Cardozo, FSSPX (Argentina)
Ks. Joseph Pfeiffer, FSSPX (USA)
Ks. David Hewko, FSSPX (USA) 
o. Joaquim Daniel Maria de Sant’Ana, FBVM (Brazil)
Ks. Rene Trincado, FSSPX (Chile)

Nieobecni w Brazylii:
Biskup Richard Williamson, FSSPX (Great Britain)
Ks. Jean Michel Faure, FSSPX (France)
Ks. Ronald Ringrose, (USA)
Ks. Richard Voigt, SDB (USA)
Ks. Juan Carlos Ortiz, FSSPX (Columbia)
Ks. Brendan Dardis, (USA)
Ks. Arturo Vargas, FSSPX (Mexico)
o. Dominic Mary of the Pillar, OP (USA)
Ks. Francois Chazal, FSSPX (France)

Bractwo znów najnowocześniejsze!

Stara i piękna tradycja umieszczania herbu papieża na westymentach. Nowo wyświęcony ksiądz zaciąga się (tudzież zostaje zaciągnięty) pod sztandar Józefa Ratzingera.

Wszystko pięknie, tylko jeden problem. Pius X chronił Kościół przed modernizmem. Założyciel Bractwa św. Piusa X nazwał Ratzingera gorszym od modernistów (cathnews.com). Co więcej liberałem okupującym Rzym oraz heretykiem.

Ktoś tu chyba nie działa z duchem Założyciela. Nie działa również z duchem Kościoła... 

Czyjże to duch zstąpił na nich? W jakimże to duchu dokonano "odnowy" i "reformy"?

Odpowiedź już jutro.

x. Szydłowski zafascynowany modernistą?

Lucien Laberthonnière, którego prace były zakazane podczas czystek dokonanych za Piusa X wśród teologów.

John McDade SJ

Ksiądz Bractwa mającego za patrona Piusa X, powołuje się na osobę, która za czasów owego Piusa X trafiła na Indeks Ksiąg Zakazanych.

Ktoś powie: "każdemu się może zdarzyć". Czy ks. Lucienowi "zdarzyła się" wpadka, czy też niekatolickie podejście było dla niego czym normalnym, powtarzanym notorycznie? Zajrzyjmy do Indeksu Ksiąg Zakazanych.

1. Le réalisme chrétien et l'idéalisme grec. (1906)

2. Essais de philosophie religieuse. (1906)

3. Annales de philosophie chrétienne; secrétaire de rédaction. (1913)

4. Le témoignage des martyrs. (1913)

5. Sur le chemin du catholicisme. (1913)

6. Oeuvres de Laberthonnière publiées par les soins de Louis Canet: Etudes sur Descartes. (1936)

7. Oeuvres de Laberthonnière publiées par les soins de Louis Canet: Etudes de philosophie cartésienne et premiers écrits philosophiques. (1941)

Można by rzec - stary i zaprawiony bywalec...

Laberthonnière był, wyposażonym w ostry język, krytykiem Rzymskich autorytetów.

John McDade SJ

Spełnianie rozkazu ma taką samą godność jak jego wydawanie, istnienie obu jest usprawiedliwione tylko, jeżeli prowadzą do wolnej braterskiej unii umysłów oraz dusz, w miłości i prawdzie.

Laberthonnière, za: John McDade SJ

...von Balthasar zdystansuje się od anty-rzymskiej pozycji, przyjętej przez Laberthonnière w jego długiej konfrontacji z surowym autorytetem...

John McDade SJ, Von Balthasar, a Urząd Piotrowy w Kościele.

John McDade, przez prawie dwadzieścia lat, od 1985 nauczał teologi systematycznej, na Heythrop College specjalizującym się w teologii, filozofii i psychologii. Studiował Języki Nowożytne na Oxfordzie oraz Teologię na Heythrop. Doktoryzował się w Edinburgh'u. Przełożony Związku Katolickich Teologów Wielkiej Brytanii.

Lucien Laberthonnière był czołową postacią ruchu modernistycznego w Kościele Katolickim. Wielki wpływ wywarł na niego Marie-François-Pierre-Gonthier Maine de Biran. 

Encyklopedia Filozofii, Thomson Gale, 2006, ISBN 0-02-865785-3

Który "...przeszedł z tradycji kantowskiej do metafizyki idealistycznej i spirytualizmu."

W. Tatarkiewicz, Historia filozofii. Tom drugi. Filozofia nowożytna do roku 1830, PWN 1990

de Biran - początkowo sensualista, następnie intelektualista, ostatecznie mistyczny teozof.

Encyklopedia Britannica, 1911

Teozofia - światopogląd łączący elementy wierzeń hinduskich i buddyjskich, zakładający możliwość osiągnięcia tożsamości z bóstwem w łańcuchu reinkarnacji. 

Słownik Języka Polskiego, PWN

Lucien nie zgadał się z tomistyczną syntezą wiary i rozumu. Uważał, że nie należy ich pogodzić, ale wybrać jedno z nich. Jego pierwsze publikacje znalazły się na Indeksie w 1906. W 1913 otrzymał zakaz dalszych publikacji. Uważał, że celem całej filozofii jest nadanie sensu życiu. Zniósł tradycyjne rozróżnienie pomiędzy przyrodzonym i nadprzyrodzonym. Kościół uznał jego poglądy za niedopuszczalne

Encyklopedia Filozofii, Thomson Gale, 2006, ISBN 0-02-865785-3

Wiarę rozumiał jako życiowe doświadczenie, które zawiera w sobie dobro oraz łaskę, która pozwala mieć udział w boskim życiu.

L. Pazzaglia, Rinnovamento religioso e prospettive educative in Laberthonnière, Milano

Czyżby zapowiedź V2 i ruchów charyzmatycznych? 

Zawzięcie atakował św. Tomasza oraz Arystotelesa. Tomizm nazywał anty-chrześcijańskim. Boga św. Tomasza niemożliwym, wręcz potwornym.

L. Pazzaglia, Rinnovamento religioso e prospettive educative in Laberthonnière, Milano

Autorytet wart wspomnienia, nieprawdaż? Zwłaszcza w kontekście szkoły imienia wielkiego Świętego.


Przez swój dobry przykład i kwalifikacje, nasi nauczyciele przyczyniają się do przekazywania prawdziwie katolickiego nauczania...

Instytucje te przekazują prawdziwe katolickie nauczanie...

statuty szkół Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, piusx.org.pl

Czy nauczanie ks. Luciena również jest przekazywane?


Wielowiekowe doświadczenie znalazło jasny wyraz w mądrych rozporządzeniach kolejnych papieży...

statuty szkół Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, piusx.org.pl

Czy dotyczy to również umieszczania modernistów na Indeksie?

Istnieją głębokie paralele oraz analogie pomiędzy teologią Rahnera, Protestancką zmianą na początku XIX wieku oraz eksperymentalną metodą użytą przez takich Rzymsko Katolickich modernistów jak Maurice Blondel i Lucien Laberthonnière. Podczas, gdy tym myślicielom nie udało się znaleźć posłuchu w Katolickim Kościele, Rahner zosał XX-wiecznym ojcem kościoła.

Roger Haight, americamagazine.org, 17 marca 2008

Cóż... modernista ów, jednak znalazł posłuch... u ks. Łukasza...

Kolejna zdrada?

Na zachodzie narasta wzburzenie. Padają oskarżenia o "wykorzystanie" Matki Bożej oraz zorganizowanie krucjat różańcowych, gdy wszystko (np. zdjęcie ekskomunik) zostało już ustalone. Słusznie? Jakieś uzasadnienie? Jeden skrót. GREC.

                       

Do sprawy wrócimy.